Dit is André. André Hoevenaars. Hoewel al jaren met pensioen, is André bijna dagelijks vanaf half negen te vinden in zijn werkplaats. Ook op zondag, hoewel hij dan meestal een halve dag vrij neemt. In zijn werkplaats werkt hij aan mooie projecten van allerlei oorsprong, maar altijd met een motor. Zoals een knalrode Datsun Fair Lady 1600 uit het jaar 1969, waarvan het chroom blinkt als een spiegel. En de brommer van kleinzoon Tijn. Tussendoor loopt er af en toe iemand binnen. Met een autovraag. Of een pak koekjes. Dan wordt er in het kantoortje rechtsachter bijgepraat over de dingen van het leven. Want je maakt wat mee af en toe.

'Bepke'

André is op 11 mei 1945 in Berlicum geboren, of beter gezegd tussen de auto’s gerold. Hij groeit op in de werkplaats van zijn vader en leert al doende alles over techniek en machines. Op de dag van zijn zestiende verjaardag rijdt André met zijn splinternieuwe Victoria Avanti brommer over de Milrooijseweg naar het huis van de familie Bogaards. Naar Bep. ‘Ga maar ‘ns efkes boodschappen doen. D’r staat een mooi mèske in de winkel,’ had zijn moeder gezegd. Ze had gelijk, want dat mèske werd André’s Bepke, zijn vrouw, en moeder van hun twee dochters Nanneke en Marieke. Dit jaar zijn André en Bepke 60 jaar samen.

Overname

Op zijn 26e neemt André noodgedwongen het bedrijf van zijn plotseling overleden vader over. Autobedrijf Hoevenaars. Hij werkt dag en nacht, met zijn Bepke als steun en toeverlaat. De jaren gaan voorbij en Autobedrijf Hoevenaars groeit. En verbouwt. Wie doet de verbouwing van de showroom? Natuurlijk. Johan Vos, net 17 en werkzaam als leerling voor Willy Cooijmans. André ziet meteen de kwaliteiten van Johan, vakman in de dop. De twee blijken uit hetzelfde hout gesneden. Oprechte, harde werkers, zorgvuldig en zuinig in omgang met mens, gereedschap en klant. Beide zijn recht door zee én respectvol.

Ondertussen ken ik alle mannen van Vos. En vrouwen. Johan kiest zijn mensen zorgvuldig. Allemaal zijn het fijne jongens. Nooit gedonder. Nooit rommel. Ik waardeer Johans ondernemerschap enorm. Petje af. We voelen elkaar aan, als een bepaalde chemie tussen ondernemers. 

We zijn het echt niet per se eens, maar komen er altijd uit. Met Johan kan ik door één deur. Soms ben ik zijn schouder.’ Dit is meer dan een zakelijke relatie. Meer dan vriendschap. Johan is als een zoon voor André. En dat gevoel zou andersom zomaar wederzijds kunnen zijn.